رحمتت بگردان و همچنين به چشم‌هائى كه از باب ترحم بر ما اشك ريخته‌اند نظر عنايت فرما و دل‌هائى كه براى ما به جزع آمده و به خاطر ما سوخته‌اند را ترحم فرما ، بار خدايا به فريادهائى كه به خاطر ما بلند شده برس ، خداوندا من اين بدن‌ها و اين ارواح را نزد تو امانت قرار داده تا در روز عطش اكبر كه بر حوض كوثر وارد مىشوند آنها را سيراب نمائى . و پيوسته امام عليه السلام در سجده اين دعا را مىخواندند و هنگامى كه از آن فارغ شدند عرض كردم : فدايت شوم اين فقرات و مضامين ادعيه‌اى كه من از شما شنيدم اگر شامل كسى شود كه خداوند عزّ وجلّ را نمىشناسد گمانم اين است كه آتش دوزخ هرگز به آن فائق نيايد ! به خدا سوگند آرزو دارم آن حضرت ( حضرت امام حسين عليه السلام ) را زيارت كرده ولى به حج نروم . امام عليه السلام به من فرمودند : چقدر تو به قبر آن جناب نزديك هستى ، پس چه چيز تو را از زيارتش باز مىدارد ؟ سپس فرمودند : اى معاويه زيارت آن حضرت را ترك مكن . عرض كردم : فدايت شوم نمىدانستم كه امر چنين بوده و اجر و ثواب آن اين مقدار است . حضرت فرمودند : اى معاويه كسانى كه براى زائرين امام حسين عليه السلام در آسمان دعا مىكنند ، به مراتب بيشتر هستند از آنان كه در زمين براى ايشان دعا و ثنا مىنمايند » - پايان حديث